Ang Mga Unang Tampok Na tula ng BAtA batuta

A memoir

Separate are we, in our world
Never seem to collide, through a smile we aspire.
Sobbing on cushion, hiding faces
But you feel it I know
For I suddenly feel it too,
Wisps of leaves they brought us
In zephyr.
Oh, the madness struck by this fury arrows,
We’ve seen how we bloom
Oh, the kamuning, can it ever portray
The sweetest blast mementos,
Of our days.
It ever seem to last it had always been
Till, here comes he, flown by the catapult
Jealous and vexed
For a moment we were unmoved
Waiting for the other to comes first
At last! Again we collide.
Till, here comes he, thrown by the catapult
Some sort of maledict
We would wish it let us go,
We could wish it then
I leave myself, you alone, unmoved
Lest we wish it would bring us back again.










1

Tuloy tuloy ang daloy
sa tulay ng buhay;
ang buhay ng balo’y
walang kaiba sa dal’wang kahoy.
Salungat sa lupa’y ibinaon’
Sukat sa lapad ng kahon

Isipin mo’t magtiis
Ramdam ang maliw
Dala ng pighati’t gumon
Sa lupang tinubuan.


2

Sa tampipi ng buhay
Palakasin ang kalampay
Upang madaling mkasabay
Bulong sa ‘yo ng inay
Na malabathalang gabay.


3
Ang pag balangkas ng salita’y
Hindi madali.
Sa pag iisip at pasusulat
Wag magmadali
Isang salita iyong madadali,
Illegal na gawa, dumating ang parak
At ika’y nadali.
Sa pagsusulit nag sunog ng kilay
Sigaw’y “ang dali!”







4

Nasubukan mo n ba
Magmanman sa ligid mo?
At madama ang naninikit
Sa lagkit,
Na katotohanan na ang
Mata mo’y mabubulag sa
Katotohanan ng progreso

Bilangin mo sa araw araw
Ang pulubing lalahad sa iyo
Nanghihingi ng limos.

Bilangin mo sa araw araw
Ang ilang bese na ika’y palahad
Walang naiabot na palad.

Mabibilang mo, at mabibilang mo
Ang araw na madaratnan mo sila

Sa kalsada
Nakahilata
Dilat ang mata, katabi ng lata
Na kanilang ‘di napakinabangan,
Kahit kalian!
Sinindikato!
Nino?
Ng sariling kamag-anak;
Kinalimutan!
Nino?
Ng mundo, ng mga local na opisyal,
Kinlimutan ko, at kimalinutan mo.

At ng isang departamento
Ng napakahalagang tungkulin
Ng kanilang banal kunong
Opisina.





“Pedikabahay”
(to be revised,still)

Kami’y may bahay
Na samin ay umaalalay
Mallit man itong ituring
Kasya lang sinampay
Hindi kaya ang piging

Kami’y may bahay
Na walang tinitindigang lote
Kami na ang tungkod. Kami pa ang poste
Tuntungang gulong tatakbong walang hapay.



Johnny all around

Maghapon ika’y hapo
Sa trabahong lahat ay gumol
Isipan ay sa bahay nakatungo
Pag uwi sa sintang daratnan
Ngunit isang tabi muna ang sigalng daratnan.

Ika’y magbanat ng buto
Dali, si bisor ay daratnan
Kang nkatunganga.
Ikaw ay kailangang mag walis, magdilig,
Magbuhat, ayos n maigi
Ah! Baka ika’y masesante
“por dyos por santo! Balakang koy
Sumakit”
sige kayod pa
Sige kayod pa
Para mag pang abot
Kinsenas at katapusan.